Na het vaak genoeg gehoord en bevestigd te hebben gekregen (soms tegen wil en dank), komt het moment dat het van binnenuit voelbaar wordt (het echte stukje bewustwording). Je kunt horen van mensen dat iets goed voor je is of dat het wel zou passen om eens …. (vul maar in) te proberen, maar het moment dat het gebeurt is toch anders; dan is het gevoel pas echt en daarmee van jou. Dus, bij deze, ik realiseer me dat ik wil schrijven. Niet alleen omdat het vaak gezegd is, maar omdat ik het nu (pas) ervaar als iets dat bij me past.
Het mooie is dat het advies om te schrijven regelmatig door ondergetekende wordt gegeven aan cliënten, gasten in de uitzending en vrienden/familie/bekenden, maar zelf doen is toch iets anders.. (Oh…, dus daarom heeft men de spiegel uitgevonden..). Niet omdat ik het niet wilde, maar zoals eerder aangegeven, het blijkbaar nog niet passend was bij de fase waarin ik me bevond. Terwijl (en daar sta ik nog steeds en altijd achter) schrijven voor iedereen kan werken. Het is verhelderend en brengt verlichting. Alleen al vanwege het feit dat de gedachtestroom op papier komt te staan en daardoor niet meer doorwerkt in het hoofd.
Enfin, moed is nu vereist voor de uitleg hoe dit allemaal zo gekomen is.. Eén woord: verslavingsgewoontes. Ik rook. En soms meer dan nodig, gewoon als escape. Althans, dat het dat is en dat ik het daar ook voor ‘gebruik’ kwam ik pas later achter. Ik hou van eten, een glaasje wijn, een lekker stuk chocola. Ga zo maar door.. Veel escape mogelijkheden dus. Om te zeggen dat dit verkeerd is; nee. Wellicht ook. Het is voor nu gewoon even mijn gewaarwording.
Na vaak gehoord te hebben dat dit mijn patroon is (door verschillende onafhankelijke bronnen) en toch drong dit niet door, ben ik erachter gekomen dat eerder genoemde dingen een uitvlucht kunnen zijn om niet te hoeven denken aan de dingen die eigenlijk echt verlichting kunnen brengen. In mijn geval het schrijven dus. Hoe vaak (en we hebben het allemaal op onze eigen manier) doe je iets, om maar niet aan dat andere te hoeven denken. Terwijl dat andere zo goed kan zijn. In mijn geval is dat, ben ik achtergekomen dus best vaak..
Tijd voor verandering!
En ja, ook hierin de les. Sommige dingen kun je veranderen en sommige dingen heb je gewoonweg te accepteren van jezelf. Ik hang er nog even tussenin (ben dit aan het proberen en ga ervan uit dat ik dit ga volhouden), maar om ervan uit te gaan dat ik meteen van alle vluchtwegen af ben is waarschijnlijk een utopie. Eerst dit maar even, het volgende punt van aanpak komt vast vanzelf en zie ik dan wel weer. Het (h)erkennen van het patroon in deze is mijns inziens de echte waarde.
Want het mooiste inzicht in dit hele verhaal is dat ik me dit hoe vroeg of hoe laat ook heb mogen realiseren. Juist de weg hier naartoe en dus het punt waarop ik dit schrijf is de sleutel tot dit stukje bewustwording en daardoor een andere kijk op mijn persoon, en niets anders.
Hartgroet, Hanneke