Wat is dat toch altijd fijn. In het laatste beetje energie van Gele Mens, de energie van je eigen zegel, Rode Hemelwandelaar al voelend, inspiratie krijgen voor een nieuwe column (ik schrijf dit op 18 augustus 2010). Het aparte is dat ik, normaal gesproken, nooit zo gecharmeerd was van de energie van mijn eigen zegel. Hoe typisch is dat! Natuurlijk weet ik, als therapeut, heus wel dat daar een onderzoek en dus inzicht aan verbonden zit. Met andere woorden, wat erken je niet in jezelf dat attentie nodig heeft en juist met de energie van je eigen zegel op de voorgrond komt. Altijd geweten maar nooit iets mee gedaan, tot voor kort..
Grenzen stellen, wie kent het niet. Grenzen zijn er in alle soorten en maten. Over je eigen grens gaan, anderen over je grens laten gaan, met de auto of met het vliegtuig een grens over gaan en dan is er, natuurlijk, grenzen verleggen! En ja, das niet simpel. Wanneer je ervoor kiest; helemaal goed. Ook zeker moed voor nodig, maar dan blijft het een vrije keus. Het wordt een ander verhaal zodra je tegen allerlei soorten grenzen aanloopt terwijl je er niet vrijwillig voor kiest. Grensverleggend (noodgedwongen of niet) is dan het woord.
In mijn vorige column had ik het al over onopgeloste zaken die aan de oppervlakte komen mede door bijzondere planeetstanden, en over zaken die nog net niet genoeg aandacht hadden gehad en schreeuwen om attentie. Veel cliënten, zo ook ondergetekende, zijn er inmiddels achter waar dit mee te maken heeft, wat de kern van het “lopende verhaal” is, of – tja je weet het natuurlijk eigenlijk nooit zeker maar voor nu… - in ieder geval denken te weten hoe het zit. En daar borduur je dan op voort. Althans, ik doe dat. En “grenzen” is daar zeker een aspect van..
Flexibiliteit is onmisbaar wanneer je met grenzen bezig bent. Daar ben ik inmiddels wel achter. Ben ook tot inzicht gekomen dat flexibiliteit voor anderen en met anderen niet automatisch betekent dat je flexibel bent voor jezelf. In het NU leven komt dan meteen naar voren en kunnen genieten van wat er is, wat het ook mag zijn op dat moment, evengoed. Niet altijd bezig zijn met wat er nog (steeds) is, moet of komt, maar gewoon even ZIJN. Heel herkenbaar, veel over gehoord, gezegd en gelezen, maar doen..
Zodra je kunt Zijn, verleg je grenzen. Althans, dat is mijn conclusie. Vanuit Zijn is er niets, waardoor iets ontstaat. Althans, als je hiervoor kiest. Zijn is een keuze, vind ik. Maar hoeveel mensen, of hoe vaak kun je als mens, van jezelf zeggen dat je BENT. Dat het echt even helemaal goed is, zonder dat je onder invloed bent of iets of iemand en zonder dat je het eigenlijk aan het doen bent, er weer uitstapt en vervolgens terugdenkt en dan zoiets hebt van : OWH dat was het moment, maar ik heb het niet als zodanig ervaren. Je wilt weer terug, maar dat kan niet, en dat is dan zo frustrerend dat je ook niet weet hoe je verder moet.
Grensverleggend dus. Althans als je die staat van ZIJN kunt accepteren. Als NIETS in orde is, in jouw beleving, maar als het toch GOED is voor dat moment. Voor NU.
Hemelwandelaar is het Maya zegel dat o.a. Hemel en Aarde verbindt. In het Indiaans vertaald : B’en. Hoe duidelijk wil je het hebben.. Voor NU kan ik dan ook echt genieten van “mijn energie” en dat Witte Tovenaar en Blauwe Adelaar volgt in mijn “favoriete” cyclus maakt dat ik het volgens mij dit keer ook echt even vol kan houden. Sinds kort dus toegevoegd in dit lijstje van mijn favorieten : ikzelf, namelijk Skywalker!
Lichtgroet!
Red Skywalker
May the force be with you!
PS: Meer weten over Maya astrologie? Google precies deze woorden en geniet van de feiten & inzichten die deze leer met zich meebrengt!